Algemeen
De kwaliteit van de zorg die wij leveren als lokale overheidaan mensen die hier behoefte aan hebben moet gewoonweg goed zijn. Dat betekent in eerste instantie dat de wegen tot zorg korter, helder en overzichtelijker dienen te zijn.
WMO
De PvdA steunt de originele doelstelling van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Deze hoort de volgende te zijn: Iedereen doet mee !!
Ook de zwakkeren in onze samenleving hebben recht op een actieve deelname en bijdrage aan de maatschappij. De WMO is een compensatiewet, bedoeld om burgers die beperkt zijn in hun mogelijkheden tot actieve deelname aan de maatschappij te compenseren in hun beperkingen. De wet werd in 2007 beleidsarm ingevoerd en was eigenlijk een verlengde van de WVG. Burgers konden via een indicatie in aanmerking komen voor diverse voorzieningen.
De kosten stegen ieder jaar aanzienlijk en de WMO dreigde voor de toekomst onbetaalbaar te worden. Er zijn daarom maatregelen genomen onder de noemers: De `kanteling en het keukentafelgesprek`. Deze zijn in 2011 ingezet, en ze blijken een effectieve aanpak te zijn om toch de benodigde compensatie te verlenen, maar ook om de WMO in de toekomst betaalbaar te houden.
De PvdA houdt wel zorgen over de WMO. De invoering hiervan is ook een bezuinigingsoperatie en dat is te merken. Zo wordt in 2013 de huishoudelijke hulp, één van de grootste kostenposten van de WMO, omgeturnd van een individuele naar een algemene voorziening. Dit betekent dat de voorziening algemeen toegankelijker wordt, maar er per uur een bijdrage zal moeten worden betaald. De hoogte van deze bijdrage is afhankelijk van het inkomen. De verwachting is, dat de cliënten minder uren in gaan kopen en dit is een zorgelijke ontwikkeling.
We moeten er als PvdA voor waken dat de wettelijke compensatieplicht het uitgangspunt van de WMO blijft en erop toezien dat de mensen de hulp krijgen, die noodzakelijk is.
Het mag niet gebeuren, dat vanwege geldgebrek, burgers maar zelf aan blijven modderen en zich buiten de maatschappij plaatsen.
Lokaal gezondheidsbeleid: Samen werken aan gezondheid (5 maart 2012)
Namens de PvdA fractie heeft Willem Bongaarts over dit agenda punt het woord gevoerd.
Lokaal gezondheidsbeleid in Tilburg gaat zich de komende jaren vooral richten op 3 impulswijken: Stokhasselt, Kruidenbuurt en Groenewoud. In deze wijken wijkt de gezondheidssituatie van onze inwoners ver af van het stedelijk gemiddelde. Zo is de levensverwachting in die wijken 5 – 7 jaar minder dan in de rest van de stad. Daar een einde aan maken is een van de speerpunten van beleid.
Tijdens de commissievergadering sprak mevr. Roovers namens de wijkraad Stokhasselt haar zorgen uit over de gezondheid van de mensen in de wijk waar zij voor wil staan. Zij geeft aan dat haar wijkraad oplettend zal zijn als het om hun burgers gaat. Zij vraagt de raad hoe zij denkt over participatie van de wijkraad bij dit beleid. Namens de PvdA heeft onze woordvoerder aangegeven dat we in Tilburg geen lokaal gezondheidsbeleid moeten willen dat niet ook gedragen wordt door een wijkraad. De PvdA begrijpt dan ook niet zo goed dat de WMOadviesraad eea niet binnen haar werkterrein vindt vallen. Tenzij zij bedoelt dat dat bij uitstek een zaak en taak is van wijkraden.
Die oplettendheid moet er naar de mening van de PvdA ook toe leiden dat de notitie meer voldragen zou kunnen worden als er op een paar punten meer helderheid zou komen:
1.Terecht spreekt het college van werken aan het verminderen van ongelijke gezondheid in onze stad. Wat belangrijk is voor de PvdA is dat we onze burgers in de impulswijken daar serieus bij blijven betrekken. We moeten nog meer gaan werken vanuit de beleving van gezondheid zoals de mensen in de impulswijken die ervaren. Burgers uit de wijken, leden van bewonersorganisaties en wijkraden, maar ook frontlijnwerkers uit de drie wijken kunnen daar van alles over vertellen. Belangrijk is het uit te blijven gaan wat mensen zelf onder gezondheid verstaan en van daar uit mét hen op pad te gaan.
2.Een tweede punt is dat het hier om een ontwikkeling gaat die lang gaat duren. En een integrale kijk en aanpak vereist. GGGK heeft 10 jaar de tijd genomen/gehad. We spreken nu over een veel kortere periode. Laten we realistisch zijn en over zeker 10-20 jaar verder spreken. Of in 2040 zijn onze wijken nog steeds verschillend, maar de levensverwachtingen van burgers liggen nog maar een paar jaar uit elkaar…….Onze vraag aan de wethouder was: bent u bereid de doelen van het wijkgerichte gezondheidsbeleid jaarlijks te monitoren met de doelen van de impulswijken? Bent u bereid de raad voor de begrotingsbehandeling 2013 een databoek per impulswijk te presenteren? En bent u bereid hierover met de wijkorganisaties overleg te voeren?
Samenvattend gaf de PvdA aan:
1. Meer aandacht in de notitie voor werken vanuit en met burgers en hun belangenbehartigers.
2. Monitoren van de voortgang op de wijze van en in samenhang met de impulsdoelen
3. Dat u en in de notitie genoemde organisaties over lokaal gezondheidsbeleid en als er zich kansen voordoen voor het op peil brengen van voorzieningen met o.a. de wijkraden die daar voor open staan of andere geëngageerde bewoners blijven afstemmen.
In de daaropvolgende discussie, waarbij we ook steun kregen van andere partijen, zegde de wethouder toe dat meer vanuit de burgers gewerkt met en gaat worden en zei ze (mede op vragen van D66 en het CDA toe dat er over een jaar een evaluatie komt.