Algemeen
Cultuur
Cultuur is en blijft van groot belang voor de stad. De afgelopen jaren is er in de gemeenteraad te vaak te negatief over gesproken. De uitdaging is een nieuw beleid te formuleren dat recht doet aan het bijzondere Tilburgse makersklimaat en tegelijkertijd veel aandacht heeft voor cultuurparticipatie en -educatie.
Voor goede besluitvorming is inbreng van burgers van groot belang, zeker als het hun eigen leefomgeving betreft. De PvdA wil daarom dat burgers meer betrokken worden bij besluitvorming. Als het om aanpassingen van de directe leefomgeving van mensen gaat, dan moeten burgers de kans hebben hierover hun zegje te doen. Op dit gebied is nog verbetering nodig. Zo is het kortgeleden nog helemaal fout gegaan in de Sumatrastraat/Molenbochtstraat. Burgers hebben te weinig in kunnen spreken en er kwam op het uiteindelijke voorstel massaal verzet. De PvdA heeft dit gesteund en burgers en ambtenaren gaan nu echt kijken hoe hier wel iets goeds van gemaakt kan worden.
In de gemeente wordt tegenwoordig gesproken over actief burgerschap en interactieve beleidsvorming. Hele mooie termen, maar ze moeten wat ons betreft nog veel meer inhoud krijgen. Duidelijk is dat met de inzet van de ICT-middelen er veel meer mogelijk is. Een goed voorbeeld daarvan was de mogelijkheid om via internet aan te geven welke inrichting van de Heuvel je het beste vond. Zo is er veel meer mogelijk, de PvdA pleit er dan ook voor om dit veel breder in te gaan zetten. De gemeente pakt dit op.
Burgerparticipatie betekent ook inzet van wijkraden en dorpsraden. Mensen uit wijken en dorpen hebben via die raden de mogelijkheid om mee te denken over de beste aanpak op allerlei gebied voor hun omgeving. Zowel de dorpsraden in Udenhout en Berkel-Enchot, alsook een aantal wijkraden hebben laten zien, dat hierdoor besluitvorming beter wordt. De PvdA wil dan ook dat de gemeente wijk- en buurtraden serieus blijft nemen. Oude afspraken hierover moeten onverminderd worden uitgevoerd en de relatie met deze raden moet worden versterkt, zodat we ook op die manier de burger echt kunnen betrekken bij voor hen zo belangrijke besluitvorming.
Brabant Culturele Hoofstad 2018
Tussen een torenhoge ambitie en een diepe put?
Binnenkort (26 maart 2012) krijgt de gemeenteraad een voorstel van het College akkoord te gaan met de organisatievorm van de Stichting BCH2018: het vaststellen van de statuten van de stichting die het bidbook gaat indienen en bij binnenhalen van de titel het hele project gaat runnen. Als Tilburg kennen we het stuk nog niet, maar uit contacten met PvdA’ers in andere B5gemeenten is duidelijk dat het gaat over Raad van Toezicht, directeur, besteding van ingelegde gelden door de stichting, enz. Wat volgens collega’s opvalt is dat de rol van de gemeenteraden niet of nauwelijks genoemd wordt. En van de gemeenteraden wordt 10 mln gevraagd in deze financieel niet gemakkelijke tijden. Tilburg heeft inmiddels ongeveer 1,7 mln gereserveerd en moet dan nog een bedrag van rond de 5 mln vinden voor de jaren 2012-2020. Ongeveer 3 mln zou het College vinden via sponsoring. Daarvoor is o.a. een businesscase in de maak.
Waar wilden we ook al weer die BCH voor? Dat is om de ‘Kunst van het samenleven’ te beoefenen en verder onder de knie te krijgen. Het borgen van cultuur in onze steden en provincie en het meer samenwerken en afstemmen van initiatieven tussen de Brabantse steden en provincie op elkaar. We willen ook een regio zijn waar de economie goed draait, waar Brabanders werk maken en vinden. Dat gaat vooral ook via verbeeldingskracht (cultuur). En dat gaat niet vanzelf. Daar moeten we ons voor inzetten.
Tijdens de bijeenkomst over Tilburg 2040 op 29 februari 2012 werd over het DNA van Tilburg opgemerkt (binnen de expeditie Geborgen en Ontvankelijke stad) dat Tilburg vooral een sociale stad is. De Tilburger zoekt geen contrast met andere leefstijlen, maar zoekt de verbinding. En Tilburgers, hoe verschillend ook, zoeken elkaar op in verenigingen. Van belang is het die sociale, laten we het ook die ‘sociaal culturele’ component noemen, die willen we voor de stad behouden. Die móeten we behouden. Maar daarin moeten we wel naar nieuwe manieren met de Tilburger zoeken om die vorm en inhoud te geven. BCH kan ons daarbij helpen.
BCH kan ons m.i. ook helpen om verschil te maken. Naast de eigen buurten en wijken die ‘thuis’ moeten voelen kunnen ook de Brabantse steden en de provincie ons een thuisgevoel geven als ze zich van elkaar blijven onderscheiden. De kwaliteit van onze provincie neemt toe wanneer we herkenbare steden en platteland hebben. Niet iedere stad hoeft alles in huis te hebben. Zal de kunst van het samenleven niet beter wortel schieten als we in Brabant vanuit een gedeeld gevoel van verantwoordelijkheid voor onze toekomst ons gezamenlijk druk maken over onze werk- en leefomgeving: de steden en dorpen en de tussengebieden?
Voor BCH2018 een opgave om daar met de gemeenteraden aan te werken. Niet vanuit een bidbook dat bepaalt voor de lokale gemeenschappen wat gaat gebeuren aan activiteiten en evenementen, maar juist ook samen met die raden. Raden die hun wortels in de steden en de provincie hebben en als ze mee verantwoordelijk gemaakt worden eerder met vertrouwen naar de toekomst kijken. Dan zijn het de ambities van de gemeenteraden en Staten, en niet de torenhoge ambitie van een stichtingsbestuur.
Een diepe put? De Tilburgse gemeenteraad heeft het financiële kader al bepaald: 10 mln kan, maar dan zit in dat bedrag ook ongeveer 3 mln aan sponsorgeleden uit de stad. Het begint er op te lijken dat de Stuurgroep BCH2018 nu wil dat dat bedrag aan sponsorgelden er niet inzit. Alhoewel de PvdA-fractie inhoudelijk nog steeds achter BCH2018 staat, is ze vooralsnog niet bereid die ongeveer 3 mln extra op te hoesten.