Elke dag leveren duizenden Tilburgers weer vrijwillig hun bijdrage om Tilburg een nog betere en socialere stad te maken. Een stad waarin het prettig en veilig wonen is. Een stad waarin oog is voor een ander en waarin vertrouwen in elkaar centraal staat. Juist deze ‘anonieme’ vrijwilligers maken Tilburg. De PvdA Tilburg wil haar waardering tonen voor deze onbekende Tilburgers en neemt daartoe, in het licht van het Europese jaar van de vrijwilliger, het initiatief om aan het eind van elke maand een Tilburgse vrijwilliger in het zonnetje te zetten en aan te wijzen als vrijwilliger van die voorgaande maand. De Tilburger van de maand zet zich belangeloos in voor de maatschappij en is geen lid van de PvdA. De inwoners van Tilburg verkiezen aan het eind van 2011 zijn of haar Tilburger van het jaar.
Tilburger van de maand mei: Alex Risch
Waarom??? Dat is de vraag die tot op de dag van vandaag nog steeds onbeantwoord blijft. Zomaar, zonder aanleiding het slachtoffer geworden van geweld. Even naar de kroeg voor een gezellig drankje met een vriend draaide uit op een nachtmerrie. Alex Risch werd zonder enige aanleiding op straat aangevallen door drie en, met twee aangesnelde jongens, even later door vijf jongens. Hij werd geslagen en geschopt. Toen hij tot twee keer toe zijn belagers wist te ontvluchten en tevergeefs om hulp riep werd hij achtervolgd en nogmaals geslagen en geschopt. Een zeer laffe daad. De daders lopen nog steeds vrij rond. Nu, een half jaar later en na revalidatie, kijkt Alex Risch terug op de gebeurtenissen en wat het allemaal teweeg heeft gebracht bij hem en in de stad.
De vrijwilliger van de maand mei werd wederom getipt door de heer Jacobs. Hij heeft er toch het neusje voor om de juiste vrijwilligers van de maand in de stad te vinden. Eenmaal in de auto vertelde meneer Jacobs dat hij in het verleden ook het slachtoffer was geworden van zinloos geweld. In het stadspark, gewoon op klaarlicht dag.. “Het kan iedereen overkomen, maar deze vrijwilliger van de maand heeft dat juist aangegrepen om een nog vele malen grotere positieve tegenkracht te ontketenen”, aldus de heer Jacobs toen hij aanbelde.
Op 7 november 2010 gebeurde er iets onwezenlijks in het leven van Alex. Hij werd het slachtoffer van zinloos geweld. De daders zijn ondanks de inzet van de politie en de aandacht via Bureau Brabant niet gepakt. Veel hoop heeft hij daar ook niet op gelet op de werkdruk en de prioriteiten die gesteld moeten worden bij de politie. “Slachtofferhulp en therapie hebben geholpen met het plaatsen van de emotie van de aanval, maar hielpen natuurlijk niet in het oplossen van de misdaad. Ik had zoveel vragen aan die jongens. Maar op wie moest ik me focussen zonder aanhouding? In het begin had ik heel sterk het gevoel alleen te staan. De onmacht die je dan ervaart kan je breken, maar dat is gelukkig niet gebeurt. Het initiatief voor de organisatie van een evenement tegen groeiende agressie en geweld (WHY) heb ik juist aangegrepen als vorm van verwerking.”
De toegenomen individualisering in de samenleving, het onbegrip naar elkaar toe en het afgenomen saamhorigheidsgevoel vormt volgens Alex het voedingsbodem voor het zinloos geweld waar hij slachtoffer van was geworden. Hoewel de jongens die hem mishandelden Arabisch spraken, speelde etniciteit voor Alex nooit een rol. “Geweld zit in het aard van het beestje niet in de etniciteit of cultuur”. Het initiatief WHY moest volgens Alex meer een moment van bezinning vormen. Een moment waarop mensen, ongeacht hun afkomst, aandacht vragen tegen zinloos geweld en de groeiende agressie en stil kunnen staan bij dat wat ze met elkaar delen. “Er zijn zo veel overeenkomsten tussen mensen en culturen, daar focussen we op. Muziek is daar een mooi voorbeeld van en maakt daar om een deel uit van het programma”.
Toen Alex begin dit jaar een brief met het initiatief stuurde naar burgemeester Noordanus kon hij nauwelijks vermoeden dat hij binnen vier maanden zijn evenement tegen groeiende agressie en geweld zou realiseren. Het evenement werd in korte tijd, met soms wel weken van 60 uur, met behulp van vele vrijwilligers en organisaties op zondag 3 april georganiseerd. Het was voor Alex fijn om te merken dat er zoveel steun was voor zijn initiatief. “Aziza Aboulkacem Jardaoui, de secretaresse van de burgemeester, John Maas en Andrea van Dael waren de drijvende krachten in de organisatie. Partijen zoals Attak, Midi, het Brabants Dagblad en vele andere stelden hun diensten ter beschikking. Daar ben ik ze allemaal nog steeds heel erg dankbaar voor”. Alex vond het waanzinnig om ook de professionals zoals brandweer, verzorgend personeel, politie te zien met de gekleurde ballonnen in de stille tocht. Uiteindelijk hebben er 450 mensen op die zondag meegelopen. “Binnenkort hebben we een borrel bij cafe Karel om alle vrijwilligers te bedanken en het evenement af te sluiten”.
Naar de toekomst toe ziet Alex zeker mogelijkheden om het evenement jaarlijks of tweejaarlijks te blijven organiseren en daarmee blijvend de aandacht te vestigen op het tegengaan van agressie en geweld. Hij is daar op dit moment met verschillende mensen over aan het praten. “We hebben nu veel op goodwill kunnen regelen. In de toekomst zouden sommige dingen niet meer gratis kunnen. Daar moeten we een oplossing voor zien te vinden”.
Het is zeer bewonderingswaardig om te zien dat Alex zich zo bevlogen inzet om aandacht te vragen voor een zeer ongewenst maatschappelijk fenomeen. Een fenomeen dat de laatste tijd maar al te vaak lijkt voor te komen, met name bij zorgverleners. Als we met zijn allen een betere Tilburg willen dan moeten we met z’n allen, als gemeenschap, een signaal afgeven. Dat signaal kan wat mij betreft een jaarlijks terugkerend WHY kunnen zijn. Iets wat Alex ongevraagd is overkomen kan ons immers allemaal overkomen! Succes met de organisatie!